جوشکاری اصطکاکی روشی برای جوشکاری است که با استفاده از گرمای ایجاد شده از اصطکاک بین سطوح تماس قطعه کار به عنوان منبع حرارتی برای ایجاد تغییر شکل پلاستیکی قطعه کار تحت فشار استفاده می کند.
تحت فشار، تحت تأثیر فشار و گشتاور ثابت یا افزایشی، استفاده از تماس جوشکاری بین حرکت نسبی وجه انتهایی در سطح اصطکاک و ناحیه اطراف برای تولید گرمای اصطکاکی و گرمای تغییر شکل پلاستیک، به طوری که دمای منطقه و مجاورت آن به نقطه ذوب محدوده دما نزدیک است، اما به طور کلی کمتر از نقطه ذوب مواد برای کاهش مقاومت در برابر تغییر شکل، پلاستیسیته، سطح مشترک فیلم اکسید در بالای فشار آهنگری شکسته می شود. همراه با مواد برای ایجاد تغییر شکل و جریان پلاستیک، از طریق رابط انتشار مولکولی و تبلور مجدد برای دستیابی به جوشکاری روش جوشکاری حالت جامد.
جوشکاری اصطکاکی معمولاً شامل چهار مرحله زیر است:
(1) انرژی مکانیکی به انرژی حرارتی تبدیل می شود.
(2) تغییر شکل پلاستیکی مواد؛
(3) فشار آهنگری تحت ترموپلاستیسیته.
(4) انتشار بین مولکولی و تبلور مجدد.
