اتصال دهنده های آلیاژ تیتانیوم الزامات صرفه جویی در انرژی و حفاظت از محیط زیست را برآورده می کنند

"حفاظت از محیط زیست، حفاظت از انرژی و ایمنی" در مجموع به عنوان سه موضوع اصلی صنعت اتصال دهنده ها شناخته می شوند. توسعه سریع صنعت اتصال دهنده های چینی مزایای اقتصادی و ثروت اجتماعی عظیمی را برای جامعه به ارمغان آورده است، اما مشکلات مربوط به آلودگی زیست محیطی را نیز ایجاد کرده است. چگونگی کاهش آلودگی ناشی از آن در جامعه امروزی که حفاظت از محیط زیست به طور فزاینده ای مورد تاکید قرار می گیرد، اهمیت ویژه ای پیدا کرده است.
از اول مارس 2007، چین به دستورالعمل حفاظت از محیط زیست اتحادیه اروپا (دستورالعمل RoHs: که تصریح می کند که محتوای شش ماده مضر از جمله سرب، جیوه، کادمیوم، کروم شش ظرفیتی و غیره در تجهیزات الکترونیکی و الکتریکی قرار داده شده است، پاسخ داده است. بازار اروپا نباید از حد تعیین شده تجاوز کند) و "اقدامات مدیریت کنترل آلودگی برای محصولات اطلاعات الکترونیکی" معروف به "دستورالعمل RoHs چین" را صادر و اجرا کرد. از آن پس، هم در بازارهای بین المللی و هم در بازارهای داخلی، "ساخت چین" با آستانه سبز روبرو است.
چگونه از این آستانه عبور کنیم؟ تجربه زیست محیطی کشورهای توسعه یافته در اروپا و آمریکا ارزش یادگیری دارد. استفاده از مواد جدید سازگار با محیط زیست و افزایش آلیاژهای تیتانیوم در راستای اجتناب ناپذیر توسعه تاریخی است.
تیتانیوم و آلیاژهای آن به دلیل چگالی کم (4.51 گرم بر سانتی‌متر مکعب)، استحکام بالا (برخی به 1000 مگاپاسکال)، استحکام ویژه بالا و عملکرد عالی در دمای بالا و پایین، به طور گسترده در صنایعی مانند هوانوردی و هوا فضا استفاده می‌شوند. آنها به مواد ساختاری ضروری در صنعت نظامی تبدیل شده اند. علاوه بر این، تیتانیوم و آلیاژهای آن دارای مقاومت در برابر خوردگی عالی و سایر خواص جامع در بسیاری از مواد شیمیایی هستند و به طور گسترده ای توسط صنایع عمرانی مانند نفت، شیمیایی، دارویی و ورزشی پذیرفته شده اند و به تدریج جایگزین مواد مختلف فلزی شده و به مقام سوم جهش یافته اند. در استفاده از مواد فلزی در مدت زمان کوتاه.
ردیابی تاریخچه تیتانیوم تاریخچه طولانی و غنی دارد. تیتانیوم در سال 1789 کشف شد. در سال 1908، نروژ و ایالات متحده شروع به تولید دی اکسید تیتانیوم با استفاده از روش اسید سولفوریک کردند. در سال 1910، تیتانیوم اسفنجی برای اولین بار با استفاده از روش سدیم در آزمایشگاه تولید شد. در سال 1947، مردم شروع به ذوب تیتانیوم در کارخانه ها کردند. تولید در آن سال تنها 2 تن بود. در سال 1948، شرکت DuPont در ایالات متحده از روش منیزیم برای تولید تیتانیوم اسفنجی به تن استفاده کرد که نشان دهنده آغاز تولید صنعتی تیتانیوم اسفنجی است که به تیتانیوم نیز معروف است. در سال 1955، تولید به 20000 تن افزایش یافت. در سال 1972 تولید سالانه به 200000 تن رسید. تیتانیوم سختی مشابه فولاد دارد و وزن آن تقریباً نصف فولاد با همان حجم است. اگرچه تیتانیوم کمی سنگین تر از آلومینیوم است، اما سختی آن دو برابر آلومینیوم است. امروزه از تیتانیوم به‌جای فولاد در موشک‌ها و موشک‌های فضایی استفاده می‌شود. طبق آمار، مقدار تیتانیوم مورد استفاده برای ناوبری فضایی در جهان در هر سال از 1000 تن فراتر رفته است. پودر تیتانیوم بسیار ریز نیز سوخت خوبی برای موشک است، بنابراین تیتانیوم به عنوان یک فلز فضایی شناخته می شود.
هماهنگی اجتماعی، هماهنگی شرکتی و جامعه دوستدار محیط زیست اهداف ما برای دستیابی به توسعه پایدار است. ما همیشه به مسائل زیست محیطی چین و مسائل حفاظت از محیط زیست در صنعت اتصال دهنده ها توجه می کنیم. این یک مسئولیت غیرقابل انکار هر عضو صنعت اتصال دهنده است و ما نمی توانیم کارهای حفاظت از محیط زیست برای اتصال دهنده ها را ساده بدانیم. شرکت‌های اتصال دهنده‌های آینده باید مسئولیت‌های اجتماعی بیشتری را بر عهده بگیرند و رعایت الزامات حفاظت از محیط زیست به یک روند توسعه جهانی تبدیل شده است. برای بقا، شرکت های اتصال دهنده باید از قوانین بین المللی بازی و دستورالعمل های حفاظت از محیط زیست پیروی کنند.